ေမာင္ရဲမင္း

Wednesday, 22 May 2013

၁၀ ၊ ၁၁ ၊ ၁၂ အဖြဲ ့

ေတာင္ကုန္းစိမ္းစိမ္းေပၚက ေမွ်ာ္ၾကည့္နိဳင္မွ မဟုတ္ဘူး
ခ်ိဳင့္ဝွမ္းလြင္ၿပင္ေလးကလည္း ဘဝပါပဲ
ကိုရဲေရ
အဆင္မေၿပမွဳေတြကို ရွဳခင္းေလးတစ္ခ်ပ္လို ေတြးၾကည့္
စိတ္ကို ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးၾကီးနဲ ့ဖိမထားနဲ ့
ကြ်န္တာ္တို ့ကစားေနတဲ့ အေဝးကြင္းက အလင္း နည္းနည္းမွဳန္တယ္
ကိုယ့္ရိုးသားမွဳေလးနဲ ့ကိုယ္ ဝတ္မွဳန္ကူးၾကတာေပါ့
ပရဟိတနွလံုးသားနဲ ့ အသက္လွလွရွဳတတ္သူ
နွင္းခါးေၿခရာထဲ အခ်စ္ကို ဝွက္ထားသူ
ညီမွ်ၿခင္းေတြ ခ်ထားတဲ့ ၿမိ့ဳမွာ
အမွန္တရားအတြက္ ဘဝကို ေလာင္းေၾကးထပ္ဝ့ံသူ
ခု...လမ္း ၃၀ ၿပည့္ခဲ့ၿပီ
ပန္း ၃၀ ပြင့္ခဲ့ၿပီ
မိုင္တိုင္အမွတ္ ၃၀ ကေန ေနာက္...ယံုၾကည္ရာ ပန္းတိုင္ဆီ
၃၁ ဘံုက ကြ်န္ေတာ္တို ့ကို ေစာင့္ၾကိဳေနတယ္
အိပ္မက္ေတြကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္ပါ
အနုပညာကို ေန ့တိုင္းသတိရပါ
ကဗ်ာကို ခါးဝတ္ပုဆိုးလို ၿမဲပါ
Happy Birthday ပါ ကိုရဲ ။ ။

(ေမာင္ရဲမင္း အတြက္ အမွတ္တရ ေမြးေန ့လက္ေဆာင္)

                 လင္းလက္တာရာ

                   ၁၀၊၁၁၊၂၀၁၂

သားၾကီး။ မင္းနဲ ့။ ငါနဲ ့။ ၿပီးေတာ့ ငါတုိ ့စုိက္ပ်ဳိးခဲ့တဲ့ အေမွ်ာ္ နဲ ့။

သားၾကီး။
ၾကားလား။
အခု ေျပာမယ့္စကားေတြမွာ မုသားမပါဘူး။
ဘာအနက္မွ ဝွက္မထားသလုိ ဘာအေရာင္မွလည္းဆုိးမထားဘူး။ အျဖဴသက္သက္။
ငါ မင္းကုိေခၚတဲ့ဖုန္းတစ္ေကာလ္နဲ ့ မင္းငါ့ကုိေခၚတဲ့
ဖုန္းတစ္ေကာလ္ ။ အဲဒါ ငါတုိ ့နွစ္ေယာက္ရဲ ့ဆက္ထုံးပဲ။
ေတြ ့ခဲ့ၾကတယ္။ မင္းနွစ္ဆယ့္ကုိး။ ငါ နွစ္ဆယ့္ရွစ္။ လူျဖစ္စ။
မွတ္မိလား။ငါေရးတဲ့ကဗ်ာ။ဆယ့္ေလးအေျမွာက္နွစ္ ။နွစ္ဆယ့္ရွစ္နွစ္ရွိျပီဆုိတာ။
ဒါပဲ။သူပဲ။ကဗ်ာပဲ။ငါတုိ ့နွစ္ေယာက္ကုိခ်ိတ္ေပးတာ ကဗ်ာပဲ။
မင္းခ်စ္တဲ့ကဗ်ာပဲ။မင္းလက္ဖ်ံရုိးေပၚကနီရဲေနတဲ့တက္တူးလုိ ရဲေနတဲ့
မင္းစိတ္ဓာတ္။နီေနတဲ့မင္းနာမည္။ငါသိတယ္။မင္းမႈတ္ထုတ္ပစ္လုိက္တဲ့့
မီးခုိးေငြ ့ေတြဟာငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကတည္းကမင္းရဲ ့မက်က္ေသးတဲ့အနာေတြ။
ငါသိတယ္။မင္းပစ္လႊတ္လုိက္တဲ့အၾကည့္ေတြဟာမာယာႏြံထဲေျခခ်မိကတည္းက
ေဖာက္ထုတ္ပစ္ခ်င္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ။
ေသသူမွာ အသက္ရွဴရပ္ေတာ့ ရွင္သူမွာ အသက္ရွဴ က်ပ္ရတယ္။
မင္းစုိက္ခဲ့တဲ့ပ်ဳိးခင္း။မင္းေရးခဲ့တဲ့သမုိင္း။မင္းထားခဲ့တဲ့အဘိဓမၼာ။
မင္း တာဝန္ေက်ပါတယ္ကြာ။ မင္းဟာ ခရမ္းျပာထက္လူလုိ။
ဟိန္းစံ(ပဲခူး)လုိ။မင္းလုလင္လုိ။ဆူူးခက္မင္းလုိ။
ကဗ်ာကုိ ခ်စ္တယ္။ ကဗ်ာေတြေရးတယ္။အနုပညာ။
အနုပညာဟာ မင္းအၿမဲဆုိေနတဲ့သီခ်င္း။မင္းထြန္းမဲ့အလင္းဟာ။
ပဲခူးတစ္တုိင္းလုံးလင္းေစဦးမယ္။
လင္းကုိလင္းေစဦးမယ္။ငါ အေသအခ်ာေျပာရဲတယ္။
သားၾကီး။ေသြးထား။မင္းလက္ထဲက ဓားကုိ။ေသြးထား။
ေတြးထား။မင္းျဖဳိခြင္းပစ္ရမဲ့ နံရံထူထူေတြအတြက္။ေတြးထား။
အေမ့အတြက္။ပဲခူးအတြက္။နုိင္ငံအတြက္။တုိင္းျပည္အတြက္။
မင္းခ်စ္တဲ့အနုပညာအတြက္။ေသြးထား။သားၾကီး။ေတြးထား။
မင္းနဲ ့ငါဟာ ။ ေဆးလိပ္နဲ ့မီးျခစ္လုိ။
နွစ္ေယာက္ေပါင္းမွ အဓိပ္ပါယ္ရွိတာ။မေမ့နဲ ့။
ေမ့မသြားနဲ ့။မိေဝးဖေဝးမွာ ေလာကဓံကုိ ရဲရဲၾကီးအံတုခဲ့ၾကတာ။ေမ့မသြားနဲ ့။
ေမ့မသြားနဲ ့။လက္ညွဳိးညႊန္ရာေရမျဖစ္တဲ့ဘဝမွာ
ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္ရပ္ခဲ့ၾကတာ။ေမ့မသြားနဲ ့။
KLCCၾကီးကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး
ဟားေရာ့ခ္ကေဖးကုိတက္မက္ခဲ့ၾကတာ။ေမ့မေသြားနဲ ့။
ကုိတာရာယာၾကီးကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး
အမည္ခံဦးသန္ ့လမ္းကုိ အျမတ္တနုိးသြားၾကည့္ခဲ့ၾကတာ။ေမ့မသြားနဲ ့။
သားၾကီး။
ခမ္းနားလုိက္တာ။ျပင္သစ္သံရုံးၾကီး။ဂ်ာမနီသံရုံးၾကီး။စပိန္သံရုံးၾကီး။
ေဟာ ဟုိမွာ ျမင္ေနရတာ ငါတုိ ့ျမန္မာသံရုံးေလးေပါ့ကြာ။ေမ့မသြားနဲ ့။
MY DIN ျဖစ္ျဖစ္ DIN MYျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတယ္။ အဲဒီေရွ ့မွာ လမ္းဟာ
ငါတုိ ့ကုိ ျပန္ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။ ငါတုိ ့ေခါင္းေပၚကတဝီဝီ မုိးပ်ံရထားၾကီး။
မေမ့နဲ ့ သားၾကီး။ဟုိမွာ သူေဌးငွာေးပးတဲ့ အေဆာင္။ ငါ့ညီမေလးတစ္
ေယာက္ ဟုိအေကာင္ကုိ ေခၚတင္လာၿပီ။မေမ့နဲ ့။ ေမ့မသြားနဲ ့။ သားၾကီး။
ေမ့မသြားနဲ ့။ဒါဟာ လွ်က္တစ္ျပက္ ရုိက္ခ်က္မဟုတ္ဘူး။ နွလုံးသားနဲ ့
ရုိက္ထားတဲ့ ရုိက္ခ်က္။
ရွိေသးတယ္ ။သားၾကီး။
သမုိ္င္းေပးတာဝန္ေတြ။
ရွိေသးတယ္။ငါတုိ ့မုိးကုိ ဒူးနဲ ့တုိက္ရဦးမယ္။ငါတုိ ့ ေလာကဓံကုိ မီးတင္ရွဳိ ့ရဦးမယ္။
ငါတုိ ့အနာဂတ္ကုိ လက္ညွဳိးေငါက္ေငါက္ထုိးရဦးမယ္။
ေရွ ့မွာ လင္းေနတဲ့ အလင္းတုေတြကုိ စနစ္တက် ျပန္ေမွာင္ခုိင္းရဦးမယ္။
သားၾကီး။
မေမ့နဲ ့။
မေမ့နဲ ့ကြာ။
မေမ့နဲ ့။
ငါတုိ ့ဒီလုိ အလင္းမႈန္မႈန္ေလးရဖုိ ့ဘယ္ေလာက္အထိ ေမွာင္မုိက္ခဲ့ရတယ္ ဆုိတာ
မင္း ေမ့မသြားနဲ ့ ။

ေမာင္ရဲမင္း အတြက္

လူခါး

" ရြာထဲ ရြာလည္ေနတာ အေခါက္သံုးဆယ္ "

နို၀င္ဘာဟာ အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့တာ ေသခ်ာတယ္ ဒါမွမဟုတ္
မေသခ်ာဘူး ဒီလမ္းက ဘယ္ပန္းတိုင္ဆီဦးတည့္ေနမလဲဆိုတာ
မိုင္တိုင္ တစ္ . . . နွစ္ . . . သံုးဆယ္ ေနာက္ ေလးဆယ္ ငါးဆယ္ဆိုတာလဲ
မေသခ်ာဘူး ထသြားထလာ ကံၾကမၼာထဲ အနည္ထိုင္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ား ။
တစ္ခ်ိန္က နို၀င္ဘာဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္
အခု နို၀င္ဘာဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ လြမ္းစိမ့္စိမ့္
ဟိုတုန္းကဆိုတာကို ေမ့ထားတတ္ခဲ့တဲ့ ခင္ဗ်ားက
မနက္ျဖန္ေတြကိုက်ေတာ့ သတိရတိုင္းစိတ္လိုလက္ရ ဂရုစိုက္ေနျပန္ေရာ
ေဆာင္းတြင္းမရွိတဲ့ ရာသီဥတု ( အပ်က္ၾကီး ) ထဲမွာ
နို၀င္ဘာဟာ ( ခင္ဗ်ားအတြက္ ) နွင္းေတြေ၀တယ္ ။

- မင္းလုလင္ -

( သူငယ္ခ်င္း ကိုရဲမင္း ေမြးေန႔အမွတ္တရ )

ေမြးေန႔

ထြန္းလိုက္တဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္ဟာ
အပူမရွိဘဲ ဘယ္လင္းပါ႔မလဲ
ေမေမက
သူပဲေမြးျပီး သူပဲေမႊးလို႔မဆံုးတဲ႔ ရနံ႔ေလး
သား.........တဲ႔
ရင္နဲ႔ခတ္တဲ႔မီးကို ရင္ေငြ႔နဲ႔ေအးေစတာ
ေမေမရွာထားတဲ႔ ေဖာ္ျမဴလာလား

စာရိတၱကို စာလံုးေပါင္းတတ္ဖို႔ေက်ာင္းကိုပို႔ခဲ႔တယ္
ေမေမေပးတဲ႔ နာမည္တစ္လံုးကို
တစ္ဘဝလံုးလွေအာင္ေရးတတ္ဖို႔ ေက်ာင္းကိုပို႔ခဲ႔တယ္
အသက္သံုးဆယ္အရြယ္ သားၾကီးငယ္ငယ္
ေလာကဓံဆိုတာ
ေငြဓားေလးနဲ႔ ရြရြလွီးလို႔မရတဲ႔အေၾကာင္းေတာ႔
ေမေမ မသင္ရက္ခဲ႔ဘူးမဟုတ္လား

အခု အပူမရွိတဲ႔အလင္းေအာက္မွာ
ေမေမခြံ႔ေကြၽးခဲ႔တဲ႔ ေမတၱာဟာ အခ်ိဳဆံုး အရာမွန္းသိရေတာ႔
ဖေယာင္းတိုင္ဟာ
သားအေပ်ာ္ထဲ ေပ်ာ္က် သြားေတာ႔တယ္

ေမြးေန႔ ။ ။

( ဒီေမြးေန႔မွ ေရွ႔ျဖတ္သန္းရမယ္႔ေန႔ေတြမွာ ေေမြးမိခင္ကိုေက်းဇူ းဆပ္နိုင္တဲ႔ သားေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ )

ေမာင္ရဲမင္း အတြက္ ေမြးေန႔အမွတ္တရ (11 . 11 . 2012 ) 3:35 am

ဆူးရဲ

လိုအပ္ေနတဲ့ပင္လယ္

မလကၠာေရလက္ႀကားမွာ
ေမ်ာလြင့္ခဲဲ့တဲ့ ရြက္ေတြ
ေခတ္ႀကီးရဲ႕ မာလိန္မႈး (ဗီလိန္)
ႀကယ္ေရာင္ေတြ မလြတ္ကင္းတဲ့
ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ နဲ႔
ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းမွာ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကမၻာကို ရြက္တိုက္လႊင့္ခဲ့တယ္
ေကာင္းကင္ၿပာၿပာႀကီးကို ေငးဆြတ္
ေခတ္ၿမန္ႀကီးထဲမွာ
မုန္တိုင္းဟာလည္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ
ဒီလို ..ေခတ္ခက္ဆစ္ေတြ ဖြဲ႔ဆိုရင္း
စိတ္ကူးထဲ ေခါက္သိမ္းထားရတဲ့
ေဆာင္းၿဖဴၿဖဴေလး တစ္ထည္
သူ ………………
အိုမာခယမ္နဲ႔ေဖ်ာ္စပ္ထားတဲ့ေပါ့ဆိပ္တစ္ခြက္အေႀကာင္း
ေတြး ………….. ေဆြး …………………
ခု ……………….
ကြာလာလမ္ပူမွာ
ကဗ်ာနဲ႔အိမ္ေထာင္က်ေနတယ္ ။ ။

ေမာင္ရဲမင္း

သူငယ္ခ်င္း လင္းလက္တာရာ ေမြးေန႔ အမွတ္တရပါ ။
လင္းလက္တာရာ ေရးသားၿပီးတဲ့ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္မ်ားနဲ႔ ၿပန္လည္ ဖြဲ႔သီပါတယ္ ။

KL ၿမိဳ႔လယ္တစ္ေနရာ

ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ၊ သြားရင္း လာရင္း သေဘာက်လို႔ ရိုက္ယူထားတာေလးပါ ။ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ bus stand တစ္ခုမွာ ၊ဘယ္လဂ်ီယံႏိုင္ငံသားတစ္ဦး ဂစ္တာလြယ္ၿပီး ေဖ်ာ္ေၿဖမႈ႕ေလး တစ္ခုပါ ။လူေတြက သူ႔ေရွ႕မွာ ခ်ထားတဲ့ ဂစ္တာအိတ္ကေလးထဲကို ပိုက္ဆံေတြ ထည့္သြားႀကတယ္ ။ ၿမင္ကြင္းေလးက
သာမာန္ႀကည့္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လမ္းေဘးပိုက္ဆံရွာတယ္လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ႀကမွာပါပဲ ။ကြ်န္ေတာ္က
ေတာ့ တေလးတစား ခြင့္ေတာင္းၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ယူခဲ့ပါတယ္။

ေမာင္ရဲမင္း

ဒီအခ်ိန္ ဒီေႏြ

ရင္တြင္းမီးကို ဗို႔အားၿမွင့္ဖို႔
စႀကၤာ၀ဠာႀကီး ေလာင္ကြ်မ္းေနလိုက္တာ
ပ်ဳိးခဲ့တာခ်င္းအတူတူ
ေက်ာက္ေခတ္ကမီးထက္
ေဟာဒီ့ ၂၀၁၃ မီး
မညိမ္းေသာ .......
မီးေတြ.. မီးေတြ ....မီးေတြ
သခၤ်ဳိင္းမွာ မွတ္တိုင္ေလးေတြ
စီစီရီရီ

ေမာင္ရဲမင္း